Direct contact: T 0251 315 172
Van een elektrische auto werd zowel op de website van de autodealer als in de verkoopbrochure meegedeeld dat de auto een actieradius heeft van 480 km volgens de zogenaamde WLTP (Worldwide harmonised Light vehicle Test Procedure).
Het hof oordeelde dat de kopende partij op grond van deze mededeling(en) redelijkerwijs mocht verwachten dat de auto ook in de winter een significant hogere actieradius zou hebben dan de daadwerkelijke 300 km.
Volgens de HR heeft het hof op begrijpelijke wijze geoordeeld dat de elektrische auto die in de winter ruim 35% minder bereik heeft dan door de verkoper was meegedeeld, niet voldeed niet aan de tussen de autodealer en koper gesloten koopovereenkomst.
Het kabinet heeft vorig jaar met de werkgevers- en werknemersorganisaties afspraken gemaakt die zorgen voor meer zekerheid voor werknemers en meer wendbaarheid voor bedrijven. Een van de afspraken uit dit arbeidsmarktpakket is een verruiming voor overwerk in premiedifferentiatie in de ww.
De premiedifferentiatie in de WW houdt in dat werkgevers een lagere premie afdragen voor vaste contracten en een hogere WW-premie voor flexibele contracten. Om werkgevers flexibiliteit te bieden, mag een werknemer 30% overwerken naast de uren van het vaste contract. Als er naast het vaste aantal uren gemiddeld meer dan 30% extra wordt overgewerkt gaat voor dat hele jaar het hoge ww-tarief gelden met terugwerkende kracht.
De grotere arbeidscontracten waarbij een werknemer gemiddeld 35 uur of meer per week werkt zijn van deze regel uitgezonderd. Deze uitzondering wordt nu verruimd naar contracten met gemiddeld 30 uur per week. Hiermee wordt de interne wendbaarheid van bedrijven vergroot terwijl werknemers de zekerheid van hun contract houden.
In oktober maakten wij melding van het wetsvoorstel tot wijziging van de re-integratieverplichting in het tweede ziektejaar bij werknemers van kleine en middelgrote bedrijven. Vandaag publiceerde De Raad voor de rechtspraak een kritisch wetgevingsadvies.
Doel van het wetsvoorstel is om kleine en middelgrote werkgevers meer wendbaar te maken door eerder duidelijkheid te geven tot welk moment zij de eigen functie van de zieke werknemer voor hem/haar beschikbaar moeten houden. Met het wetsvoorstel wordt beoogd werkgevers en werknemers duidelijkheid te geven over het te volgen spoor bij re-integratie en de mogelijkheid tot vervanging van de werknemer in het tweede ziektejaar. Het wetsvoorstel introduceert voor kleine en middelgrote werkgevers de mogelijkheid om vanaf de start van het tweede ziektejaar (niet eerder en niet later) zich volledig te richten op re-integratie in het tweede spoor, dat wil zeggen re-integratie bij een andere werkgever, indien aan de voorwaarden wordt voldaan voor het afsluiten van het eerste spoor dat gericht is op re-integratie bij de huidige werkgever.
De Raad vindt echter dat dit wetsvoorstel de problemen voor kleine werkgevers rondom langdurige arbeidsongeschiktheid niet oplost, maar juist zorgt voor een toename van conflicten tussen werkgever en een zieke werknemer. Ook kan het de re-integratie van een zieke werknemer belemmeren, aldus de Raad. De in het wetsvoorstel voorgestelde mogelijkheid tot afsluiting van het zogenaamde eerste spoor, noemt de Raad te complex en belastend voor kleine werkgevers.
Een bv verkoopt haar aandelen in drie dochtervennootschappen aan een derde. Zij geeft het voltallige personeel van de voormalige dochters afscheidsbonussen in verband met de verkoop. De inspecteur stelt dat de betaalde afscheidsbonussen ten onrechte van de winst zijn afgetrokken.
Er is echter geen sprake van onder de deelnemingsvrijstelling vallende (niet-aftrekbare) kosten als de uitgaven niet nodig of nuttig zijn voor de verkoop van de deelneming, aldus de Hoge Raad. In dit geval speelde ook mee dat de betaling van de bonussen bovendien pas mogelijk was na de verkoop.
De deelnemingsvrijstelling in de vennootschapsbelasting is mede van toepassing op kosten ter zake van de vervreemding van een deelneming. Dergelijke kosten blijven bij het bepalen van de winst buiten aanmerking. Uit jurisprudentie van de Hoge Raad volgt, dat er een rechtstreeks oorzakelijk verband moet bestaan tussen de kosten en de verkoop van de deelneming. Dat is het geval als het gaat om kosten, die worden opgeroepen door de vervreemding van de deelneming.
In dit geval is het betalen van de afscheidsbonussen niet noodzakelijk of nuttig voor de verkoop van de dochters, er ontbreekt een oorzakelijk verband. De betaling is een gevolg van de verkoop van de dochters omdat de afscheidsbonussen konden worden betaald uit de verkoopopbrengst.
Het kabinet heeft een voorstel gedaan om minder bedrijven te verplichten tot een controle van de jaarverslaggeving door een accountant en tot het opstellen van een bestuursverslag. De lasten voor bedrijven worden hierdoor verlaagd.
Bedrijven worden ingedeeld op basis van hun balanstotaal en netto-omzet. De categorieën bedrijven zijn micro, klein, middelgroot en groot. De grensbedragen van deze indeling worden verhoogd met 25%, waardoor sommige bedrijven in een kleinere categorie zullen vallen. In deze kleinere categorie hoeven ze minder informatie op te nemen in hun jaarverslaggeving en hoeven ze die in sommige gevallen niet meer te laten controleren door een accountant.
Het voorstel voert de richtlijn uit die de Europese Commissie op 19 oktober 2023 heeft gepubliceerd om de grensbedragen voor micro- kleine, middelgrote en grote rechtspersonen te verhogen. Minister Weerwind voor Rechtsbescherming implementeert de verhoging met een algemene maatregel van bestuur. Naar verwachting zal het definitieve besluit in het 1e kwartaal van 2024 worden gepubliceerd.
Vandaag treedt de Tijdelijke wet transparantie turboliquidaties in werking. Met een turboliquidatie kan je als ondernemer snel en eenvoudig stoppen met jouw bedrijf als het bedrijf (rechtspersoon) niets meer van waarde bevat. Turboliquidaties kennen echter ook een risico op misbruik, vooral als er schulden achterblijven. Daarom neemt de Minister voor Rechtsbescherming maatregelen voor meer transparantie en meer rechtsbescherming voor schuldeisers en om misbruik tegen te gaan.
Door middel van een turboliquidatie kan een ondernemer voorkomen dat schulden verder oplopen als deze bijvoorbeeld door het wegvallen van inkomsten niet meer betaald kunnen worden. Het alternatief is vaak een faillissement waarbij schuldeisers veel minder van hun geld terugkrijgen. Om te zorgen dat dit niet tot misbruik leidt, geeft de de wet een aantal vereisten voor de turboliquidatie, zoals:
Meer transparantie maakt het ook mogelijk voor schuldeisers om tegen de turboliquidatie in actie te komen, bijvoorbeeld door inzage te eisen in de administratie, bestuurders aansprakelijk te stellen of de turboliquidatie door de rechter ongedaan te laten maken. Misbruik maken van een turboliquidatie is strafbaar op grond van de Wet economische delicten en kan leiden tot een bestuursverbod van maximaal 5 jaar.
Woensdag 15 november opent het STAP-loket voor de laatste keer. Om 10.00 uur kunnen geïnteresseerden zich via het inschrijfportaal van UWV inschrijven voor scholing. Net als bij de vorige ronde is er € 10 miljoen beschikbaar voor OCW-erkende opleidingen en onderdelen daarvan. Omdat de noodzaak voor een leven lang ontwikkelen blijft, worden de resterende STAP-middelen van ruim € 73 miljoen ingezet voor een nieuwe tijdelijke regeling voor individuele scholing.
Met een wetsvoorstel tot wijziging van de re-integratieverplichting in het tweede ziektejaar bij werknemers van kleine en middelgrote werkgevers wil het kabinet deze ondernemingen meer wendbaar maken. Dit door eerder duidelijkheid te geven tot welk moment zij de eigen functie van de zieke werknemer voor hem beschikbaar moeten houden. Met deze maatregel krijgen werkgevers en werknemers duidelijkheid over het te volgen spoor bij re-integratie en de mogelijkheid tot vervanging van de werknemer in het tweede ziektejaar.
In het wetsvoorstel krijgen kleine en middelgrote werkgevers de mogelijkheid om vanaf de start van het tweede ziektejaar (niet eerder en niet later) zich alleen te richten op re-integratie in het tweede spoor, dat wil zeggen re-integratie bij een andere werkgever, indien aan de voorwaarden voor het afsluiten van het eerste spoor wordt voldaan. Afsluiting van het spoor is mogelijk indien de werknemer daarmee (schriftelijk) instemt, of, indien dit niet het geval is, na toestemming door UWV.
Dit wetsvoorstel is onderdeel van het in april gepresenteerde arbeidsmarktpakket met samenhangende maatregelen voor meer zekerheid voor werkenden en meer wendbaarheid voor ondernemers.
De internetconsultatie staat open tot 24 november 2023.
Per 1 januari 2024 komt er een nieuwe wet voor het minimumuurloon.
De invoering van het wettelijk minimumuurloon betekent dat er geen wettelijk voorgeschreven minimum dag-, week- en maandlonen meer zijn. Daarvoor in de plaats komt 1 uniform minimumuurloon, waar alle werknemers in Nederland recht op hebben. Het maandloon van een minimumloonverdiener wordt straks bepaald door het feitelijke aantal uren dat is gewerkt. Nu is het nog zo dat minimumloonverdieners die 40 uur werken een lager uurloon hebben dan mensen die 36 uur werken. Aan die ongelijkheid komt een einde.
De invoering van het minimumuurloon kan vragen om aanpassingen van salarisadministraties, arbeidscontracten en cao’s. Zie het kennisdocument wettelijk minimumuurloon 2024 voor de antwoorden op veelgestelde vragen met betrekking tot (de veranderingen van) het minimumloon.
De regels voor het werken met werknemers en zelfstandigen worden verduidelijkt. Hierdoor weten werkenden en werkgevenden sneller of een klus door een zelfstandige gedaan mag worden of door een werknemer. Nieuw is dat indicaties die wijzen op het zelfstandig ondernemerschap ook stevig mee gaan wegen bij de beoordeling van een arbeidsrelatie.
Het aantal zelfstandigen is de laatste jaren sterk gestegen. in sommige gevallen is er sprake van (gedwongen) schijnzelfstandigheid. Of van oneerlijke concurrentie op arbeidsvoorwaarden tussen werkenden onderling en tussen werkgevenden. Met het wetsvoorstel dat afgelopen vrijdag in consultatie is gegaan, wil het kabinet het volgende bereiken:
Daarnaast wil het kabinet dat er een rechtsvermoeden komt, gebaseerd op een uurtarief. Dit rechtsvermoeden maakt het voor werkenden aan de basis van de arbeidsmarkt makkelijker om een arbeidsovereenkomst te claimen bij de werkgever en indien nodig bij de rechter. Als de werkende een beroep doet op het rechtsvermoeden en aannemelijk maakt dat hij minder betaald krijgt dan het geldende uurtarief (nu 32 euro), is het vervolgens aan de werkgevende om aan te tonen dat er geen sprake is van een arbeidsovereenkomst. Het kabinet verwacht dat hier een preventief effect van uit gaat. Zodat er al bij het aangaan van een arbeidsrelatie kritischer gekeken wordt of er sprake moet zijn van een arbeidsovereenkomst of dat het werk door een zelfstandige kan worden gedaan.
De internet consultatie is hier te vinden.